Maastrichter Sterschrijvers
Dit is een blog van aspirantschrijvers die schrijfles volgen of volgden in Maastricht bij Kumulus, centrum voor kunsteducatie. Soms zijn het les opdrachten, soms spontane invallen. Docente is Elle Eggels. Cursus info op www.Kumulus.nl en www.elleeggels.nl Door op de titel te klikken kom je bij de sites van de betreffende auteurs terecht
woensdag 2 november 2011
zaterdag 22 oktober 2011
haiku
Als een aardappel
in een patat verandert
ben ik de grens over
Selina Schepers
in een patat verandert
ben ik de grens over
Selina Schepers
haiku
Gans is een soort eend
en zeker niet helemaal
Belgen zijn maar raar
Selina Schepers
en zeker niet helemaal
Belgen zijn maar raar
Selina Schepers
zaterdag 8 oktober 2011
Couperus als meester
Ze was geluidloos,
fluisterritselend als vloeipapier, ze zweemde een vertrek binnen als een dunne
nazomerbries, een half vervaagde fresco. Haar mond, gekleurd in bessensaprood,
hield ze altijd aarzelend geopend, de tanden net genoeg van elkaar verwijderd om
haar immer naar pepermunt ruikende adem te laten ontsnappen. Praten deed ze
zelden, ze luisterde, afwezig, deed de bessenrode lippen dan even iets verder
van elkaar maar sloot ze weer tot een pruimenmondje. Ze bleef geluidloos,
dwarrelde door de ruimte, als stofjes in een zonnestraal, zwijgend, onhoorbaar
maar niettemin aanwezig in haar transparantie, onmiskenbaar voor iedereen
zichtbaar met haar bleekblanke engelenhuid, haar rozenroze koontjes, de
bessensaprode lipjes, haar eierschaal kaken, de kleurloze hals, nooit versierd
met sieraden zoals haar vriendinnen dat deden. Heel haar wezen bewoog zich
buiten de tijd en niemand kon die tijdspanne overbruggen.
donderdag 6 oktober 2011
L E Z E N
Lezen om te dromen
Lezen om ergens anders te zijn
Lezen om weg te gaan
Lezen om vrij te zijn
Lezen om te leven
Lezen om te eten
‘Iris we gaan eten’
Iris van Sambeek
maandag 26 september 2011
Haiku
Geen nieuws is goed nieuws
Toch is het fijn te weten
Waar je aan toe bent
Christa Beenkens september 2011
Toch is het fijn te weten
Waar je aan toe bent
Christa Beenkens september 2011
woensdag 21 september 2011
SCHRIJVER???
Ik schrijf dus ik ben
(iemand)!
Ben je schrijver als je je
naam kunt schrijven? Of ben je het pas als andere mensen je naam kunnen
spellen? Op de televisie wordt iedereen die ook maar een cahiertje gepubliceerd
heeft meteen als schrijver of auteur ondertiteld. Is dat onterecht? Als je in
de synoniemenlijst kijkt kom je tegen: publicist, auteur, romancier, columnist,
scribent, dichter, essayist en ook klerk en secretaris.
Publicist klopt natuurlijk
want het werk – hoe flutsig ook – is in druk verschenen.
Aan het woord auteur is ook
niets gelogen want de schepper van het werk heeft het auteursrecht, het
eigendomsrecht, maar dit woord wordt ook gebruikt voor de maker van een foto,
een beeld, een schilderij en zelfs voor speciale architectonische ontwerpen en
misschien nog wel meer. Dus de benaming auteur wordt ten onrechte al teveel
gebruikt als ophemeling van een schrijver.
Zeer zelden zie je dat
iemand romancier wordt genoemd en toch haalt die benaming je meteen uit de
massaschrijvers want zo mag je alleen genoemd worden als je een roman
gepubliceerd hebt. En ook daar kan mee gesjoemeld worden want als je een
bouquetromannetje hebt geschreven, mag je dan gelijk ondertekenen als een
Flaubert of Japin?
De ondertiteling columnist
is heel duidelijk, het gaat dan om een stukjesschrijver en daar zit ook alweer
verschrikkelijk veel kaf tussen het koren want tegenwoordig is elke celebrity
meteen ook columnist terwijl het echte columneren een vak is waar visie bij
nodig is. De ene schouwt de politieke arena, de ander het sociale veld, denk
aan Carmiggelt. Kun je dat vergelijken met iemand die beschrijft hoe zijn poes
bevalt van vijf verschillende kittens?
Het woord scribent, krijgt
in het woordenboek de toevoeging prulschrijver, wie wil dus zo genoemd worden?
Essayist heb ik eigenlijk
nog nooit als ondertitel gezien maar ik kan eroverheen gekeken hebben. Ik denk
dat iedere student die een goede scriptie aflevert meteen ook een essay heeft
afgeleverd want hij ondersteunt zijn eigen stellingen met die van andere (bet)weters
en dat is het vereiste voor een essay.
Een dichter is een schrijver
van poezie alhoewel je je dan toch weer zou moeten afvragen of elke dichter ook
een poëet genoemd mag worden. En is een poëet een schrijver, een dromer of een
visionair? Een schilder schildert zijn visioenen op een wit vlak, de poëet
heeft woorden nodig het witte vel papier met woorden te bevlakken en is
derhalve een schrijver.
Maar in het woordenboek
staat schrijver ook voor klerk en secretaris, iemand die de dingen notuleert,
registreert, kopieert. Kortom iemand die geen eigenheid heeft.
De vraag is nu waarom wil
iemand schrijver genoemd worden?
elle eggels, docente
woensdag 14 september 2011
bloemkoolkinderen
Je bent er nog altijd van
overtuigd dat de kindertjes uit de bloemkool komen?
Lieve jongen, zet hem – die
bloemkool – eerst in zout water.
Dan komt al het ongedierte
er uit.
Nee, geen kindjes.
Daarna kook je ‘m – die
bloemkool.
En je maakt een meelsausje
met peper en nootmuskaat.
Dat giet je eroverheen.
En je eet net zolang tot
die bloemkool je neus uitkomt.
Of daar kindertjes van
kunnen komen?
Ik zou het niet weten.
Joanna van Oppen
Abonneren op:
Berichten (Atom)