woensdag 2 november 2011

haikus

hij is geboren uit mijn buik de wereld in hij mag ontdekken Marsha

zaterdag 22 oktober 2011

haiku

Als een aardappel
in een patat verandert
ben ik de grens over

Selina Schepers

haiku

Gans is een soort eend
en zeker niet helemaal
Belgen zijn maar raar

Selina Schepers

zaterdag 8 oktober 2011

Couperus als meester


Ze was geluidloos, fluisterritselend als vloeipapier, ze zweemde een vertrek binnen als een dunne nazomerbries, een half vervaagde fresco. Haar mond, gekleurd in bessensaprood, hield ze altijd aarzelend geopend, de tanden net genoeg van elkaar verwijderd om haar immer naar pepermunt ruikende adem te laten ontsnappen. Praten deed ze zelden, ze luisterde, afwezig, deed de bessenrode lippen dan even iets verder van elkaar maar sloot ze weer tot een pruimenmondje. Ze bleef geluidloos, dwarrelde door de ruimte, als stofjes in een zonnestraal, zwijgend, onhoorbaar maar niettemin aanwezig in haar transparantie, onmiskenbaar voor iedereen zichtbaar met haar bleekblanke engelenhuid, haar rozenroze koontjes, de bessensaprode lipjes, haar eierschaal kaken, de kleurloze hals, nooit versierd met sieraden zoals haar vriendinnen dat deden. Heel haar wezen bewoog zich buiten de tijd en niemand kon die tijdspanne overbruggen.

Elisabeth P.M.

  
Zou Louis Couperus een karakter zo hebben beschreven als hij een eeuw later had geleefd?

donderdag 6 oktober 2011

L E Z E N


Lezen om te dromen

Lezen om ergens anders te zijn

Lezen om weg te gaan

Lezen om vrij te zijn

Lezen om te leven

Lezen om te eten


‘Iris we gaan eten’



Iris van Sambeek

maandag 26 september 2011

Haiku

Geen nieuws is goed nieuws
Toch is het fijn te weten
Waar je aan toe bent

Christa Beenkens september 2011

woensdag 21 september 2011

SCHRIJVER???


Ik schrijf dus ik ben (iemand)!



Ben je schrijver als je je naam kunt schrijven? Of ben je het pas als andere mensen je naam kunnen spellen? Op de televisie wordt iedereen die ook maar een cahiertje gepubliceerd heeft meteen als schrijver of auteur ondertiteld. Is dat onterecht? Als je in de synoniemenlijst kijkt kom je tegen: publicist, auteur, romancier, columnist, scribent, dichter, essayist en ook klerk en secretaris.

Publicist klopt natuurlijk want het werk – hoe flutsig ook – is in druk verschenen.

Aan het woord auteur is ook niets gelogen want de schepper van het werk heeft het auteursrecht, het eigendomsrecht, maar dit woord wordt ook gebruikt voor de maker van een foto, een beeld, een schilderij en zelfs voor speciale architectonische ontwerpen en misschien nog wel meer. Dus de benaming auteur wordt ten onrechte al teveel gebruikt als ophemeling van een schrijver.

Zeer zelden zie je dat iemand romancier wordt genoemd en toch haalt die benaming je meteen uit de massaschrijvers want zo mag je alleen genoemd worden als je een roman gepubliceerd hebt. En ook daar kan mee gesjoemeld worden want als je een bouquetromannetje hebt geschreven, mag je dan gelijk ondertekenen als een Flaubert of Japin?

De ondertiteling columnist is heel duidelijk, het gaat dan om een stukjesschrijver en daar zit ook alweer verschrikkelijk veel kaf tussen het koren want tegenwoordig is elke celebrity meteen ook columnist terwijl het echte columneren een vak is waar visie bij nodig is. De ene schouwt de politieke arena, de ander het sociale veld, denk aan Carmiggelt. Kun je dat vergelijken met iemand die beschrijft hoe zijn poes bevalt van vijf verschillende kittens?

Het woord scribent, krijgt in het woordenboek de toevoeging prulschrijver, wie wil dus zo genoemd worden?

Essayist heb ik eigenlijk nog nooit als ondertitel gezien maar ik kan eroverheen gekeken hebben. Ik denk dat iedere student die een goede scriptie aflevert meteen ook een essay heeft afgeleverd want hij ondersteunt zijn eigen stellingen met die van andere (bet)weters en dat is het vereiste voor een essay.

Een dichter is een schrijver van poezie alhoewel je je dan toch weer zou moeten afvragen of elke dichter ook een poëet genoemd mag worden. En is een poëet een schrijver, een dromer of een visionair? Een schilder schildert zijn visioenen op een wit vlak, de poëet heeft woorden nodig het witte vel papier met woorden te bevlakken en is derhalve een schrijver.

Maar in het woordenboek staat schrijver ook voor klerk en secretaris, iemand die de dingen notuleert, registreert, kopieert. Kortom iemand die geen eigenheid heeft.

De vraag is nu waarom wil iemand schrijver genoemd worden?

elle eggels, docente

woensdag 14 september 2011

bloemkoolkinderen


Je bent er nog altijd van overtuigd dat de kindertjes uit de bloemkool komen?

Lieve jongen, zet hem – die bloemkool – eerst in zout water.

Dan komt al het ongedierte er uit.

Nee, geen kindjes.

Daarna kook je ‘m – die bloemkool.

En je maakt een meelsausje met peper en nootmuskaat.

Dat giet je eroverheen.

En je eet net zolang tot die bloemkool je neus uitkomt.

Of daar kindertjes van kunnen komen?

Ik zou het niet weten.



Joanna van Oppen